ชีวิตผมทำไมมันน่าเบื่อ มีแต่ความอึดอัด-กังวล และรู้สึกว่าทำไมตัวเองมันตัวเล็กจังในสังคม

รู้สึกว่าชีวิต  ตัวเองมีเรื่องให้ กังวลเยอะ และ น่าเบื่อมาก มาตั้งแต่เด็กๆแล้วครับ คือ ตัวผมเองเป็นคนคิดเยอะมาก มาตั้งแต่เรียน ม.ปลาย แล้ว

เรียน ม.ปลายก็ เครียดเรื่องทำเกรดให้ดี ทุ่มเทการเรียนให้หนัก จะได้ สอบติด
เข้ามหาวิทยาลัยดังๆ  พอสอบเข้าได้ตามที่หวัง ก็เหมือนเดิม

ตอนเรียน มหาวิทยาลัย ก็ตั้งใจเรียนหนักเพื่อเกรดที่ดี จะได้เข้าบริษัทดีๆใหญ่ๆ มีอนาคตไกล ทุกวันนี้ งานบริษัทผมก็เรื่อยๆครับ แนวโน้มในการทำงานก็ดีขึ้นเรื่อยๆ

แต่ยังไงผมก็รู้สึกว่า ชีวิตตัวเอง มันไม่ค่อยจะมีความสุขเลย

ตื่นเช้าอาบน้ำไปทำงาน

ตกเย็นเลิกงาน

กลับบ้าน เล่นเกม นอน

โอเค ตอน อยู่กับ ครอบครัว ก็มีความสุขดี วันหยุดยาวก็สบายใจไปอีกแบบ แต่รู้สึกเหมือนชีวิตตัวเองว่างเปล่าสุดๆ เหมือนชีวิตผม เดินตามกรอบของสังคมมาโดยตลอด

รู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กมากๆในสังคม เป็นเหมือนฟันเฟือง เป็น น็อตที่ถึงจะหลุดหรือสึกไป ยังไงเครื่องจักรก็ทำงานต่อได้ รู้สึกว่าชีวิตตัวเองไม่ค่อยจะมีค่ามากมายนัก อึดอัดแบบแปลกๆ ตอนแรกก็นึกว่า สิ่งที่ตัวเองตรากตรำเรียนหนัก

มันจะทำให้มีความสุขในอนาคตวัยทำงาน

แต่ไม่เลย...สิ่งที่มีตอนนี้มีแต่ความ

ว่างเปล่า.... บางทีก็คิดว่า หรือ เราใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่คุ้มหรือเปล่า หรือ มาเหงา ตอนแก่

ก็ไม่ใช่ เพราะ ตอนเด็กๆเราก็เล่นหนักเหมือนกัน

หรือเป็นเพราะว่า ผมโสด? เลยเป็นแบบนี้

ฮ่าๆๆ ใครมีชีวิตแบบผมหรือคล้ายๆผมก็เอามาระบาย มาแชร์ต่อได้เต็มที่นะครับ อยากจะรู้ว่าในสังคมผมมีเพื่อนแบบนี้อยู่เหมือนกัน...^___^